Magische verhalen

Verslavend lekker!

Altijd al gedroomd van Gossip Girl in een toekomstige setting, met een laagje sciencefiction, rijk versus arm en natuurlijk de nodige schandalen? Plus een smeuïge moord of toch zelfmoord? Dan heb ik dé trilogie voor je die je beslist moet lezen!
In Duizend hoog, Duizelingwekkende hoogte en Torenhoog neemt Katharine McGee je namelijk mee naar het New York van 2119, en dan met name de Upper East Side.
In deze toekomst wordt het eiland gedomineerd door een kilometers hoge toren. Hoe hoger je woont, hoe rijker je bent, en dus meer aanzien en macht geniet. De personages uit dit verhaal wonen allemaal op een andere verdieping, maar toch raken hun levens met elkaar verweven. Het hoe en waarom blijft tot het einde van deel één een grote vraag, maar in de proloog valt al te lezen dat één van hen van de toren valt, haar dood tegemoet. Toch raakt dit gegeven tijdens het lezen naar de achtergrond, omdat het eerst smullen geblazen is van de nodige geheimen waar de personages mee leven.

De trilogie is meer dan interessant door een combinatie van factoren. Natuurlijk spelen de schandalen en geheimen een grote rol, evenals de rijkdom versus lagere wijken. Dat is overigens zo subliem omschreven – en echt Amerikaans – dat ik gewoonweg medelijden kreeg met de mensen die lager in de toren gehuisvest zijn. Tot ik besefte dat ik zelf ook dáár zou wonen. De auteur weet het dus voor elkaar te boksen dat je je volledig in deze wereld inleeft en bijna net zo bizar gaat denken over macht, status en geld. Vooral omdat de personages die lager wonen op een bepaalde manier worden neergezet, al is je in hen inleven een stuk makkelijker.
Daarnaast speelt een snufje sciencefiction een rol. De technologie heeft een razendsnelle ontwikkeling doorgemaakt en de jonge mensen maken hier dankbaar gebruik van. Bijvoorbeeld contactlenzen waarmee je constant in verbinding staat met elkaar en met een hoofdknik de social media van anderen kan bekijken. Maar ook hovercrafts, zwevende dienbladen en robots komen aan bod, vooral in de rijkere lagen. En natuurlijk de uitvinding van de eeuw: kies je make-up en kapsel en een apparaat brengt het voor je aan. Ideaal!

De trilogie is geschreven vanuit meerdere perspectieven, rijk en arm, mannelijk en vrouwelijk. Wat bijzonder is, is dat je eerst immens veel sympathie voor bepaalde personages op kan brengen en een paar hoofdstukken later een bloedje hekel aan ze begint te krijgen. Of juist andersom. Doordat je het verhaal vanuit verschillende oogpunten en zienswijzen voor je kiezen krijgt, wisselt je emotie dan ook flink. Dat betekent tevens dat de personages zo goed zijn neergezet, dat het geheel psychologisch uitmuntend uitgewerkt is.

Maar weer even terug naar de geheimen, manipulatie en daarmee gepaard gaande gevoelens: de trilogie wordt uiteindelijk gekenmerkt door de wisselwerking die mensen op elkaar hebben en hoe onze omgeving daarop van invloed is. Het geheel leest dan ook als een trein, omdat elk hoofdstuk met een minuscule cliffhanger eindigt, en waar het volgende personage het verhaal weer moeiteloos oppakt. Hierdoor is de spanningsboog hoog en raak je zo geïntrigeerd dat je zonder pardon meegesleept wordt in de drama’s van Manhattan. En natuurlijk loopt alles steeds meer uit de hand, waardoor de nodige slachtoffers vallen. Nietsontziend, rauw en meeslepend, met hier en daar wat empathie en menselijkheid, weten de personages je in hun wereld te slepen.
Al met al is deze trilogie dan ook verslavend lekker!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s